دستانم به وسعت فاصله ها خالیست
چرا نمی کشد مرا خدای چشمهای تو
میان اب واتشم برای چشمهای تو
قسم به ساحت غزل دقیقه ای هزار بار
دلم عجیب میکند هوای چشمهای تو
چقدر با ستاره ها به لحن اب و اینه
شبانه حرف میزنم بجای چشمهای تو
از ان شبی که دیدمت همان یکی دو قرن پیش
نشسته ام کنار دل به پای چشمهای تو
سکوت گاه گاه تو مرا شکنجه میدهد
خدا کند که بشنوم صدای چشمهای تو
اگر چه شرم میکنم بگویمت که شاعرم
ولی تمام این غزل فدای چشمهای تو
دخترک شانزده ساله بود که برای اولین بار عاشق پسر شد.. پسر قدبلند بود، صدای بمی داشت و همیشه شاگرد اول کلاس بود. دختر خجالتی نبود اما نمی خواست احساسات خود را به پسر ابراز کند، از اینکه راز این عشق را در قلبش نگه می داشت و دورادور او را می دید احساس خوشبختی می کرد.
عاقلان عشق مرا ممنوع می خوانند
خودم را گناه کار !ا
زیرا که
دستان ِ تو از آنِ ِ من نیستند
و هیچ گاه نخواهند شد
مگر عشق تملک و تعلق می شناسد؟
من عاشقم .....همین
آیا خدایی که می گویند لطیف است و سراسر نور
مرا در روز پرسش، به جرم عاشقی بر تو
بعضی ها رو باید از تو رویات بکشی بیرون
محکم بغلش کنی بعدآروم در گوشش بگی :
اخه تو چرا واقعی نیستی لامصب...!!!
نمی دونم کجا چشم گذاشته بودم ...
که سالهاست...گم شده ای...
جای خالیت را نفس عمیق میکشم
عطرت ازتو باوفاتر است...وقتی خسته ایی...
وقتی بغض داره خفت میکنه...
وقتی اشکات توچشمات حلقه زده...
وقتی منتظری یکی بگه چی شده تا بغضتو بترکونی...
وقتی دونفر رو میبینی که عاشقن دلت میترکه...
وقتی دور وبرتو نگاه میکنی میبینی هیچ کسی
مال تونیست وتنهایی...
وقتی توی این دنیا هیچکی مال تو نیست...
وقتی داری از غصه میترکی هیچ کسی رو نداری
سرتو بزاری روی شونه هاش زار بزنی...
وقتی تو موندی وخودت...
وقتی به عکسش خیره میشی...
وقتی حتی نمیتونی باچشمات بهش التماس کنی برگرده...
وقتی هرروز میبینیش ونمیتونی ازش دل بکنی...
وقتی به خدا التماس میکنی که زمان به عقب برگرده...
وقتی از همه ناامیدی...
میگی لعنت به من ...
هی خدا دمت گرم....
.....حالا کی یه قلیون مرد برام چاق میکنه؟
درد تنهایی کشیدن
مثلِ کشیدنِ خطهایِ رنگی روی کاغذِ سفید
شاهکاری میسازد به نامِ دیوانگی...!
و من این شاهکارِ را به قیمتِ همهٔ فصلهایِ قشنگِ زندگیم
خریده ام...
تو هر چه میخواهی مرا بخوان
دیوانه
خود خواه
بی احساس.......
نمیـــــــفروشــــــــــم.
بن بست زنـدگی است
جــایــی کـه
نـه حـــق خــواسـتن داری
نـه تــوانــایـی فـــرامــوش کـــردن
دوستی های دیرینه معنای زندگی هستند هرکجا هستی باش به یادت حس خوبی دارم
بودنت برای من زیباترین اتفاق هستی بود و داشتن و نداشتنت اثری بر این زیبایی نداشت. ممنونم از این که روزگاری برایم بودی تا خاطره دوست داشتن روی پیراهن دیروزهایم نقش ببندد. ...
سلام
سلامی به لطافت اولین سلامی که برایت نگاشتم.
سلامی به بزرگی,بزرگواریت
سلامی به بلندای کوه مهربانیت
و
سلامی به درازای شب هایی که بی تو گریستم.
عزیزم...
سلام امشب من,سلامی است از روی دلتنگی
سلامی مملو از شرمندگی
سلامی که یک عالمه عشق با خود به همراه دارد و یک دنیا سکوت!
دیروزهای قشنگ... و امروزهای بیرنگ
بی تو اینجا یلدایی خاموش بر ثانیه ها حکم میکند.
و قلبم در سکوت خاموش شب های تنهایی با تنهایی اش همزبانی میکند.
بی تو اینجا منم و من و تنهایی من!
قصه دل دادگی ما بی آنکه بخواهیم شکل گرفت.
در گذر زمان به اوج خود رسید و بی آنکه بخواهیم درثانیه ها حبس شد...
کاش ستاره خوشبختی من تا همیشه پرنور می ماند
وکاش من برای همیشه با تو
و تو برای همیشه با من
می ماندم و می ماندی.
و امروز که این سطرها را به یاد تو پر میکنم
به حرمت نام زیبایت لبخندی میزنم
و امید میبندم به روزهای پر طراوتی که سهم یکی شدن ماست.
دوستت دارم به اندازه تمام دوستت دارم هایی که نگفتم و بایستی میگفتم.
عشقم جواب سلام واجبه...
دوباره بــرایت مینویسم …
همانند پسـر کوری که هــر روز به ماهی قرمز” مـرده اش “غذا میداد
…
دیوونگی یعنی :
عکسشو تو گوشیت هی نیگاه کنی ، واسه بار هزارم ...
انگار تا حالا ندیدیش ...!
بوسش کنی محکم مث دیوونه ها !!
بگی آخه دلم همش یه ذره میشه برات ...
بغض کنی و اشکات بریزه ...
تصورکنی
شمارشو با ذوق می گیری شاید اینبار ....
شاید با مهربونی بگه جونم ...
شاید ..شاید ..شاید ...
همین شاید گفتنات...
گاهی وقتا دلم میخواد خدا بیاد پایین دستام رو بگیره و اشکامو پاک کنه بگه :
گریه نکن ،چیه آدم ها اذیتت کـردن؟
بیا پیــش خـودم …
وقــتــﮯ مـهـربـانـیــﭟ از
دور
اینـﻖـدر نــزدیـــڪ اسـت
حس میــــڪـنــم
جــغــرافــیــا
یـــڪ 【 دروغ 】
تـاریـخـیـسـت . . .
Remember
Remember, I will still be here
به یاد داشته باش، من اینجا می مونم
As long as you hold me, in your memory
تا جایی که من رو در خاطراتت نگه داری
Remember, when your dreams have ended
به یاد داشته باش، وقتی رویاهات به پایان رسیدن
Time can be transcended
زمان میتونه از ما سبقت بگیره
Just remember me
فقط من رو به یاد داشته باش
I am the one star that keeps burning, so brightly,
من تنها کسی هستم که بسیار درخشان شروع به سوختن کردم،
It is the last light, to fade into the
rising sun
و این آخرین نوریست که در روشنایی خورشید محو میشه
I'm with you
من یا تو هستم
Whenever you tell, my story
هرجا که داستان من رو به زبون بیاری
Remember, I will still be here
به یاد داشته باش، من اینجا می مونم
As long as you hold me, in your memory
تا جایی که من رو در خاطراتت نگه داری
Remember me
منو به یاد بیار
I am the one voice in the cold wind, that whispers
من تنها صدا در آن باد سردی هستم که در در گوشت نجوا می کنه
And if you listen, you'll hear me call
across the sky
و اگه گوش بدی، صدای من را از طرف آسمانهای خواهی شنید
As long as I still can reach out, and touch you
تا اونجا که بتونم بهت می رسم و نوازشت می کنم
Then I will never die
و اون موقع است که هرگز نمی میرم
Remember, I'll never leave you
به یاد داشته باش، هرگز ترکت نمی کنم
If you will only, Remember me
اگه فقط من رو در خاطرت نگه داری
Remember me…
منو بخاطر بسپار
Remember, I will still be here
به یاد داشته باش، من اینجا می مونم
As long as you hold me, in your memory
تا جایی که من رو در خاطراتت نگه داری
Remember, when your dreams have ended
به یاد داشته باش، وقتی رویاهات به پایان رسیدن
Time can be transcended
زمان میتونه از ما سبقت بگیره
I live forever
زندگی جاودانه ای پیدا می کنم
Remember me
من رو به خاطر بسپار
Remember me
من رو به خاطر بسپار
Remember… me…
من رو به خاطر . . .بسپار
شیشه ی پنجره را باران شست
از دل من اما
چه کسی نقش تو را خواهد شست...؟
چه بگویم با تو ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ، ننگ که نیست
چه بگویم با تو ؟
که سحرگه دل من باز از دست تو ای رفته ز دست
سخت در سینه به تنگ آمده بود
یه جایی باید دست آدما رو بکشی
نگهشون
داری
صورتشون رو میون دستات محکم
بگیری
بگی:ببین !
من دوست دارم !نرو !
هنوز عشقت مثه روز اول گرمه گرمه و هنوز قلبم برای دیدنت تند تند میزنه ...
هنوز شبا میای تو خوابم و باهام مهربونی...
هنوز تشنه ی صداتم...
هنوز محتاج نگاتم...
و تو هنوز عشق جاوید منی...
و هنوز این من و تو توی حسرت ما شدن میسوزه...
عشقم ببین... حالا که دیگه بچه نیستم؟
این روزا احساس میکنم بی تو بودن دروغه...
من به همه دروغ گفتم و میگم...
اونی که از قلبم نمیره تویی..
تویی که همه احساسم درگیره توه...
بغض روزو اشک شبم توییی....
دوستت دارم عشق جاویدم...
دلم برات خیلیی خییلی تنگ شده...
واسه دستاتو گرفتن ...
واسه چشمای مهربونت...
واسه خنده هات...
وااااااااااااااااای از دوریت.........
به دادم برس...........
می خواهم ترانه ی بهار را در کوچه پس کوچه های زمستان زمزمه کنم... آخرین باران اشک بریزم... تا زمانی که آمدن بهار بهانه ی پنجره های بسته را نداشته باشد... زمانی که آرزوهای سیاه و سفید پشت شیشه رنگی میشود... افسوس که بهار آن سال ماهی ای برای عاشق شدن و پنجره ای برای باز شدن ندارد...
.jpg)
هم بغض من باش
همین امشب فقط مثل خوده
عاشق شدن باش
در آوار همه آینه ها
تکرار من باش
همین امشب کلید قفل این
زندون تن باش
رو گلدون رفاقت
بریز عطر سخاوت
بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان
ای درد را درمان
ای سخت و آسان
آغاز را پایان
ببار ای ابرکم
بر من ببار و تازه تر شو
ببار و قطره قطره
نم نمک آزاده تر شو
توی این باغ پر از برگ
و پر از خواب ستاره
اگه پر میوه ای پر سایه ای
افتاده تر شو
رو گلدون رفاقت
...
امشب ببین که دست من
عطر تو رو کم میاره
امشب همین ترانه هم
نفس نفس دوستت داره
صدا صدا صدای من
به وسعت یکی شدن
بیا بیا شکن شکر
بیا به جنگ تن به تن
ببار ای ابرکم
...
رو گلدون رفاقت
کاش می شد قلب ها آباد بود
کینه و غمها به دست باد بود
کاش می شد دل فراموشی نداشت
نم نم باران هم آغوشی نداشت
کاش می شد کاش های زندگی
گم شوند پشت نقاب بندگی
کاش می شد کاش ها مهمان شوند
در میان غصه ها پنهان شوند
کاش می شد آسمان غم گین نبود
رد پای قهر و کین رنگین نبود
کاش می شد روی خط زندگی
با تو باشم تا نهایت سادگی 
به شوق تو
همچون شبنم روی برگ درخت باغچه مان
روزی آرام
چشمانم را با اشکهای دلتنگی ام
پاک
برچهره ی زیبای تو دوخته ام
پرنده زیبای من
براستی با آن همه دلبستگی
با کدامین تاب و توان
دل از تو برکنم؟
روی سکوی کنار پنجره همه شب جای منه
چند ورق کاغذ و یک دونه قلم همیشه یار منه
کاغذای خط خطی از کنار در باز پنجره
می پرن تو کوچه خوشحال از اینکه آزاد شدن
نمی دونن که اسیر دل سنگ باد شدن
دیگه بیداری شب عادتمه همدم سکوت تنهایی من
تیک تیک ساعتمه تیک تیک ساعتمه
حالا من موندم و یک دونه ورق
که اونم از اسم تو سیاه میشه
همه چیز تو زندگی اخرش به پای تو هدر می شه
چشمونم فاصله رو از پنجره دید می زنه
دلم اسم تو رو فریاد می زنه
وقتی نا امید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی........................
وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه ....................
وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته................
وقتی چشمات تهی از تصویر شد به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش بهت لبخند می زنه.......
وقتی جایی نشستی که کنارت خالی بود به یاد بیار کسی رو که توی آغوشت جا می گرفت ..............
وقتی به انگشتات نگاه کردی به یاد بیار کسی رو که دستای ظریفش لای انگشتات گم می شد .........
دوستی بهم گفت...
این دیوانگیست...
که از همه گلهای رز تنها بخاطر اینکه خار یکی از آنها در دستمان فرو رفته متنفر باشیم...
که امید خود را به همه چیز از دست بدهیم بخاطر اینکه در زندگی با شکست مواجه شده ایم...
که از تلاش و کوشش دست بکشیم بخاطر اینکه یکی از کارهایمان بی نتیجه مانده است...
که همه دستهایی که برای دوستی بسوی ما دراز می شوند بخاطر اینکه یکی از دوستانمان رابطه مان را زیر پا گذاشته رد کنیم...
که هیچ عشقی را یاوری نکنیم بخاطر اینکه در یکی از آنها به ما خیانت شده است...
که همه شانسها را لگدمال کنیم بخاطر اینکه در یکی از تلاشهایمان ناکام مانده ایم...
وقتی تو نیستی دستانم به وسعت فاصله ها خالیست...
و به غریبی یک پرستو در شب تنهاست
شبهنگام به خوابم می ایی
نگاهم طعم باران میگیرد
بی تو یعنی دشواری
و ساغر عشق خاطرات یاد تورا اب میدهد
<-BlogDescription->
Design By : Avazak.ir |
Design By : Avazak.ir |
دریافت کدهای جاوا برای وبلاگ
شما